Goedele Liekens neemt geen blad voor de mond,
en geen vijgenblad voor de vagina

 

In deze 21ste eeuw is de vrouw bijzonder actief, combineert ze beroeps- en gezinsleven zonder daarbij zichzelf volledig te willen wegcijferen. Kortom de vrouw van vandaag is dynamisch en weet wat ze wil! Ook op het vlak van anticonceptie. Daarbij komen gebruiksvriendelijkheid en betrouwbaarheid op de eerste plaats. Maar 90 % van diezelfde moderne vrouwen schaamt zich over haar vagina. "Onvoorstelbaar!", vindt 'Goedele Liekens, "Hoe kan een vrouw nu ten volle van haar seksualiteit genieten als ze daarvoor een lichaamsdeel nodig heeft waar ze een afkeer van heeft? Hoe kan ze een bewuste keuze maken in het ruime gamma van contraceptie als ze haar eigen lichaam niet eens kent?"

 

Seksuologe Goedele Liekens pakt meteen uit met verbluffende cijfers: "Recent onderzoek waarbij 1100 vrouwen tussen 18 en 44 jaar ondervraagd werden, heeft aangetoond dat slechts 36 % van de vrouwen de vagina ziet als iets positiefs. Veel erger nog: slechts 10 % van de vrouwen is er niet beschaamd over en 35 % heeft er de grootste moeite mee om erover te praten! Toch denkt 79 % van de vrouwen dat haar partner wel positief over haar vagina denkt. Mannen zijn dus duidelijk betere vriendjes van de vagina dan vrouwen.

Toch onvoorstelbaar dat de vagina in 2004 nog zo'n taboe is, dat zoveel vrouwen beschaamd zijn om over hun vagina te praten, laat staan er naar te kijken of eraan te voelen!", uit Goedele Liekens haar verontwaardiging. 

 

Goedele: "Toch is 90 % van de ondervraagde vrouwen van mening dat een goede voorlichting over de vagina belangrijk is voor vrouwen. Er is dus werk aan de winkel! We moeten de vrouwen zover brengen dat ze een even positieve relatie hebben met hun vagina als mannen hebben met hun penis. Zij nemen die elke dag meerdere keren in de hand, al is het maar om te gaan plassen. Ze hebben er allerhande troetelnaampjes voor: 'liefdesknuppel', '17 cm naar de hemel',... Meisjes daarentegen zien hun vagina als een geheimzinnige, donkere, onbekende grot. Of ze gaan nog een stap verder en denken dat hun vagina iets vies, stinkend en druipend is dat je maar best met een overdreven hygiыne, veel zeep, sprays en vaginale douches te lijf gaat en waarvoor enkel denigrerende benamingen als 'mossel' of 'vismarkt' bestaan. Alsof een gezonde vagina naar rozen moet ruiken!"

 

Geen schaamlippen maar trotslippen

 

"Producenten van sprays, fris geurende inlegkruisjes en intieme deodorants gooien er grote budgetten tegenaan om ons ervan te overtuigen dat deze dingen een noodzaak zijn. Dat wij daar als vrouwen intrappen, heeft natuurlijk voor een groot deel met onze opvoeding te maken. Veel meisjes wordt nog steeds bijgebracht dat de vagina iets is waar je niet over praat en waar je beter afblijft. Ga maar eens na hoeveel meisjes hun schaamstreek wassen met een washandje en flink wat zeep, maar er zeker niet met de blote hand zullen aankomen. In andere culturen waar meisjes zich met de hand wassen, gehurkt over een kommetje water, hebben zij een veel normalere houding tegenover hun vagina.

Maar hoe kan je je kinderen nu een positieve houding bijbrengen voor een orgaan met zo'n vreselijke naam als 'vagina'. Ik zoek al jaren naar een nieuwe naam die tegelijkertijd krachtig en liefdevol klinkt, die respect afdwingt", vertelt Goedele Liekens. "Maar ik heb nog geen bevredigende naam gevonden. Ik vind het ook vreselijk dat ik mijn dochters moet vertellen over 'schaam-lippen', een 'schaam-heuvel', 'schaam-haar'. Terwijl ze zich daar helemaal niet voor hoeven te schamen, maar er juist trots op moeten zijn en er liefdevol over moeten kunnen praten. Waarom praten we niet over onze trotslippen?"

 

Wie niet van haar vagina houdt, kan geen goede sekspartner zijn

 

"De meeste meisjes hebben er geen flauw benul van hoe hun schaamstreek eruit ziet. Vraag maar eens om een tekening te maken... de schaamlippen, het gaatje van de plasbuis en de opening van de vagina... de meesten zullen er niet slagen. Elk meisje, elke vrouw zou zichzelf regelmatig eens zonder schaamte met een spiegel moeten bekijken en zou, door er meer vertrouwd mee te worden, moeten leren wat ze ziet mooi te vinden. Maar dan moet ze ook degelijk geяnformeerd zijn, moet ze weten waar ze zich aan te verwachten heeft.  Anders zal zij wat ze ziet een rommelig, rimpelig boeltje vinden. De enige referentie die ze heeft, zijn immers de keurig bijgewerkte foto's uit bladen zoals Playboy of Penthouse. Dat leidt tot wantoestanden zoals labiacorrecties omdat meisjes denken dat de 'kleine' schaamlippen zeker niet groter mogen zijn dan de 'grote'. Totaal fout. Als seksuologe praat ik steeds over inwendige en uitwendige schaamlippen.

 

Vrouwen moeten leren houden van het natuurlijke, hun vagina leren zien als een leuk lichaamsdeel om van te genieten. En mannen hebben er baat bij om daaraan mee te werken. Anders zullen ze het moeten stellen zonder goede sekspartners. Want vrouwen die een negatieve houding hebben tegenover hun vagina, hebben ook een veel grotere kans op seksuele problemen, hebben vaak veel minder seksueel verlangen. Heel normaal. Hoe kan je nu een goede minnares zijn als je een afkeer hebt van het lichaamsdeel dat je daarvoor nodig hebt?"

 

Na kijken komt voelen

 

"Jezelf in de spiegel bekijken is maar een eerste stap, maar daar mag het zeker niet bij blijven. Nog veel belangrijker is het om te voelen, om jezelf overal te durven aanraken, om met je vingers in je vagina naar binnen te durven gaan. Het is toch onbegrijpelijk dat meisjes wel seks hebben, maar zelf hun vagina niet durven aanraken. Een man mag wel in hun vagina naar binnen, zelf durven ze dat helemaal niet. Angst speelt daarbij een grote rol: angst voor het onbekende, angst om zichzelf te verwonden, angst om infecties op te lopen....Nochtans is die angst ongegrond, de vagina is een perfect zelfregulerend systeem, een even perfect ecosysteem als het tropisch regenwoud. Het heeft geen nood aan zepen en ontsmettende douches en elke wondje in de vaginawand herstelt wonderbaarlijk snel.

 

Informatie geven en open, zonder enige schaamte over de vagina praten, is zeker ook onze taak. Artsen kunnen misschien helpen om meisjes naar hun vagina te leren kijken. Ze zouden elk meisje dat ze onderzoeken een spiegeltje in de hand kunnen geven om mee te kijken. Ze zouden er op een normale manier over kunnen praten, de dingen kunnen benoemen en kunnen uitleggen wat ze doen. Die betere kennis zou heel wat problemen kunnen verhelpen. Zo zouden meisjes bijvoorbeeld weten dat de inwendige schaamlippen een soort gordijntje vormen en als ze dus weerstand ondervinden bij betrekkingen of bij het opsteken van een tampon, dat het kan helpen om eenvoudigweg die 'gordijntjes' even open te trekken."

 

Anticonceptie op maat van de moderne vrouw

 

"Op de vraag naar anticonceptie reageren artsen nog te vaak meteen met een  voorschrift voor de pil, terwijl dit een aanleiding zou moeten zijn voor een open gesprek. Vrouwen mogen zich niet zomaar in het hoekje van de pil laten drummen. Er bestaat immers een zeer ruime keuze, waarbinnen iedere vrouw die vorm van anticonceptie moet kunnen kiezen die het best bij haar past. Is ze iemand die vaak reist? Is ze iemand die veel sport? Is ze iemand met een vaste partner of eerder met wisselende partners, enz. Maar de vrouw moet ook haar eigen lichaam kennen, anders is ze beperkt in haar keuzes. Neem nu de anticonceptiering. Naast veiligheid en betrouwbaarheid is gebruiksgemak щщn van de belangrijkste vereisten die een vrouw aan haar anticonceptieve methode stelt. De anticonceptiering, die щщn maal per maand in de vagina wordt ingebracht, combineert al deze eigenschappen. Eerst en vooral heeft de vrouw zelf controle over haar anticonceptie. Ze brengt de ring zelf in de vagina in en verwijdert hem drie weken later ook zelf. Niet meer elke dag aan je pil hoeven te denken, is iets waar vele vrouwen al lang van dromen. En geen risico meer om de pil een keertje te vergeten, betekent natuurlijk ook een grotere betrouwbaarheid.

 

Maar de vaginale toedieningsweg heeft nog andere voordelen. Door de vele kleine bloedvaatjes die doorheen de vaginawand lopen, worden geneesmiddelen die via de vagina toegediend worden bijzonder snel in de bloedstroom opgenomen, waardoor ze zeer snel werkzaam zijn. De ring blijft drie weken ter plaatse. Gedaan dus met de dagelijkse hormonale schommelingen en alle gevolgen vandien.

 

Door het feit dat de hormonen geen hele omweg moeten maken via het spijsverteringskanaal en de lever, volstaan ook lagere dosissen. En wie lagere dosissen zegt, zegt grotere veiligheid en minder nevenwerkingen. Bovendien hebben braken of diarree geen enkele invloed op de betrouwbaarheid van de vaginale ring, wat bij orale anticonceptie wel het geval is.

De toediening van geneesmiddelen via de vagina is trouwens helemaal niet nieuw. De Egyptenaren gebruikten reeds harsen en plantaardige materialen die in de vagina werden ingebracht als voorbehoedsmiddel.

 

Intussen is deze toedieningsweg waardevol gebleken voor geneesmiddelen ter behandeling van typische vrouwenaangelegenheden zoals vaginale infecties, het inleiden van de arbeid voor een bevalling, anticonceptie of hormonale substitutie.  Hoog tijd om de vagina het respect te geven dat haar toekomt!